Αρχή ντελίριου: ένα ποστ για τον ever ταλαιπωρημένο υπάλληλο
Πας στη δουλειά σου το πρωί και είσαι τόσο χαρούμενος που επιτέλους βρήκες δουλειά και που είσαι χρήσιμος και παραγωγικός και τρυφερών συναισθημάτων ευσυνείδητος υπάλληλος -αν και λίγο ξενυχτισμένη και λίγο πιωμένη από την προηγούμενη μέρα (ενοχές!!!)- και είναι η ώρα 9 και τα ρούχα σου δεν ταιριάζουν ούτε με το κλίμα, ούτε με τις κλιματικές αλλαγές, ούτε και με την εταιρική ταυτότητα, ούτε καν με σένα.Αλλά λες, δεν πειράζει, δεν δουλεύω με τις ανόμοιες κάλτσες που έβαλα το πρωί.
Και μέσα το ζενίθ της παραγωγικότητάς σου αρχίζει η κάρια από το διπλανό γραφείο να υστεριάζει (ακολουθούν δείγματα):
–Καλά, το παντελόνι σου σήμερα σου κάνει υπέροχο κώλο!
Ωραίο κώλο, θα μας τρελάνεις, σαν τραπέζι 9 ατόμων σε σκυλάδικο είναι ο κώλος σου!!!
–Γαμημένο μηχάνημα, δεν δουλεύεις πάλι! (γκαπ! γκούπ!)
Μα πώς να δουλέψει, μαντάμ, όταν του βάζεις τα χαρτιά για να φωτοτυπώσεις μαζί με τα συνδετηράκια; Το μηχάνημα, ζώον, δεν έχει αντίχειρα!!! Και δεν παίρνει και πρωτοβουλίες!
–Έχω τρελή δουλειά!!!
Ναι, ε; Γι’ αυτό έχεις έρθει στις 10 και στις 12 φεύγεις;;; Εγώ ρε γαμώτο γιατί χτυπιέμαι ως τις 5 και η λίστα των “του ντου” στο άουτλουκ δεν μειώνεται ποτέ;;; Γ... το πτυχίο μου!
– Έπρεπε να έχω γίνει ήδη προϊσταμένη!!!
Αλήθεια; Γιατί δεν έχουμε άλλες αδελφές στο κτήριο, εσένα περιμέναμε να μας γιατροπορέψεις!!!
–Λοιπόν, πετάγομαι δίπλα για μια υπογραφή κι έρχομαι.
Πιο γρήγορα θα γύριζα εγώ αν πήγαινα στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα για προσκύνημα και γύριζα με τα πόδια!!! (παραλλαγή για αλλόθρησκους, αν πήγαινα στη Μέκκα και καθόμουν και δυο ζωές να τρώω πιλάφια με τα ουρί του παραδείσου!!!)
–Δεν μπορώ να την κάνω τη δουλειά! Δεν προλαβαίνω! Και όλο λάθη κάνω!
Ασχολίαστο!!!
Για να μην τις σκοτώσεις που η φωνή τους ακούγεται πάνω από τον ήχο όλων των καμπάνων της Αγια-Σοφιάς και που ήδη στο κεφάλι σου ακούγονται και οι 45 μάστοροι κι οι 60 μαθητάδες να βαράνε καδρόνια, ονειρεύεσαι:
ΦΤΑΝΕΙ με τους χαζούς και αδιάφορους αυτού του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι οι υπόλοιποι να τους ανεχόμαστε!!!
Τέλος ντελίριου,
Ευχαριστώ.
Βάνια
και για την αναδημοσίευση
mourga


