free hit counters
MOURGA
< >

Wednesday, November 11, 2009

Αρχή ντελίριου: ένα ποστ για τον ever ταλαιπωρημένο υπάλληλο

Πας στη δουλειά σου το πρωί και είσαι τόσο χαρούμενος που επιτέλους βρήκες δουλειά και που είσαι χρήσιμος και παραγωγικός και τρυφερών συναισθημάτων ευσυνείδητος υπάλληλος -αν και λίγο ξενυχτισμένη και λίγο πιωμένη από την προηγούμενη μέρα (ενοχές!!!)- και είναι η ώρα 9 και τα ρούχα σου δεν ταιριάζουν ούτε με το κλίμα, ούτε με τις κλιματικές αλλαγές, ούτε και με την εταιρική ταυτότητα, ούτε καν με σένα.

Αλλά λες, δεν πειράζει, δεν δουλεύω με τις ανόμοιες κάλτσες που έβαλα το πρωί.

Και μέσα το ζενίθ της παραγωγικότητάς σου αρχίζει η κάρια από το διπλανό γραφείο να υστεριάζει (ακολουθούν δείγματα):

–Καλά, το παντελόνι σου σήμερα σου κάνει υπέροχο κώλο!
Ωραίο κώλο, θα μας τρελάνεις, σαν τραπέζι 9 ατόμων σε σκυλάδικο είναι ο κώλος σου!!!

–Γαμημένο μηχάνημα, δεν δουλεύεις πάλι! (γκαπ! γκούπ!)
Μα πώς να δουλέψει, μαντάμ, όταν του βάζεις τα χαρτιά για να φωτοτυπώσεις μαζί με τα συνδετηράκια; Το μηχάνημα, ζώον, δεν έχει αντίχειρα!!! Και δεν παίρνει και πρωτοβουλίες!

–Έχω τρελή δουλειά!!!
Ναι, ε; Γι’ αυτό έχεις έρθει στις 10 και στις 12 φεύγεις;;; Εγώ ρε γαμώτο γιατί χτυπιέμαι ως τις 5 και η λίστα των “του ντου” στο άουτλουκ δεν μειώνεται ποτέ;;; Γ... το πτυχίο μου!

– Έπρεπε να έχω γίνει ήδη προϊσταμένη!!!
Αλήθεια; Γιατί δεν έχουμε άλλες αδελφές στο κτήριο, εσένα περιμέναμε να μας γιατροπορέψεις!!!

–Λοιπόν, πετάγομαι δίπλα για μια υπογραφή κι έρχομαι.
Πιο γρήγορα θα γύριζα εγώ αν πήγαινα στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα για προσκύνημα και γύριζα με τα πόδια!!! (παραλλαγή για αλλόθρησκους, αν πήγαινα στη Μέκκα και καθόμουν και δυο ζωές να τρώω πιλάφια με τα ουρί του παραδείσου!!!)

–Δεν μπορώ να την κάνω τη δουλειά! Δεν προλαβαίνω! Και όλο λάθη κάνω!
Ασχολίαστο!!!

Για να μην τις σκοτώσεις που η φωνή τους ακούγεται πάνω από τον ήχο όλων των καμπάνων της Αγια-Σοφιάς και που ήδη στο κεφάλι σου ακούγονται και οι 45 μάστοροι κι οι 60 μαθητάδες να βαράνε καδρόνια, ονειρεύεσαι:

ΦΤΑΝΕΙ με τους χαζούς και αδιάφορους αυτού του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι οι υπόλοιποι να τους ανεχόμαστε!!!

Τέλος ντελίριου,
Ευχαριστώ.

Βάνια


και για την αναδημοσίευση
mourga

Monday, November 09, 2009

SOBRIETY MANIFESTO

Λοιπόν

εδώ και πολλά χρόνια το λέω αλλά τελικά όλο και κάπου λακίζω. Έλα μωρέ από την άμυνα μέχρι το σπίτι θα οδηγήσω. Έλα μωρέ 3 στενά από το σπίτι μου είναι η pub. Έλα μωρέ δεν έχει αλκοτεστ από Αλεξάνδρας...

To Σάββατο το βράδι, διάβασα σε πάρα πολλά blogs, σκοτώθηκαν 3 παιδιά στο Χολαργό. 20 χρονών. Ευτυχώς, σκέφτηκα, 20χρονα δεν ξέρω πολλά. Μόνο τα 3-4 παιδιά στην πολυκατοικία που έμενα για 18 ολόκληρα χρόνια.

Μεταξύ των οποίων....

Ο Αλέξανδρος και ο Γιώργος, πρώτα ξαδέρφια. Τον Γιώργο δεν τον πρόλαβα πολύ γιατί έλειπα χρόνια, αλλά τον Αλέξανδρο τον είδα να μεγαλώνει. Από 6 χρονών αγοράκι με λυμένα κορδόνια τον είδα να γίνεται έφηβος και ολόκληρος άντρας.

Το πόσο στενοχωριέμαι είναι βέβαια ελάχιστο σε σχέση με την Κόλαση που σίγουρα ζουν οι μητέρες τους, αλλά ταυτόχρονα αναρωτιέμαι ποιός οδηγούσε και σε τι κατάσταση ήταν 6μιση το πρωί.

Για άλλη μία φορά το λέω, αλλά αυτή τη φορά γαμώτο μου θα το κάνω.
ΔΕΝ ΞΑΝΑΟΔΗΓΩ ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ.

ΠΟΤΕ.
Και θέλω κι εσείς να κάνετε το ίδιο. Γίνεται;

Καλημέρα

mourga

Monday, October 19, 2009

ΑΝΟΙΞΕ ΠΕΤΡΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΩ


Κι εκεί που νόμιζα πως είχαμε κλείσει από γάμους για φέτος, μία είδηση μου ταράζει την Δευτεριάτικη γαλήνη (not). Το not πάει στη γαλήνη, που δεν έχω, αλλά τεσπα.

Λοιπόν πάει κι αυτός. Παντρεύτηκε ο Trent Reznor κι εγώ δεν έχω παρά να πάρω μία πέτρα και να πάω στο λιμάνι του Πειραιά/της Ραφήνας/της Σιγκαπούρης και να πέσω μέσα στη θάλασσα...

τα νέα τα έμαθα από το twitter του Danny Lohner από όπου πήρα και την φωτό...

Εύχομαι τα καλύτερα (ΝΟΤ) στο ζευγάρι...

Καλή εβδομάδα

(λέμε τώρα)

mourga

Wednesday, October 14, 2009

RIP


Χτες βράδι έχασα τον αγαπημένο μου θείο. Τη μέρα που εγώ γεννήθηκα αυτός έφυγε από τη ζωή....

Η γαμημένη αρρώστια που έχει πάρει ήδη αρκετούς ανθρώπους που αγαπάμε, πήρε και το θείο μου...Ο θείος μου ήταν χρόνια Λυκειάρχης, τον αγαπούσαν πολλοί άνθρωποι, οι δικοί του άνθρωποι, οι μαθητές του, οι συνάδερφοί του, κι εγώ μαζί.

Όταν μου έκανε μαθήματα στο Λύκειο ήρθαμε πολύ κοντά και εκεί τον αγάπησα πολύ. Από τότε είχαμε μία ξεχωριστή σχέση. Ήταν από τους πρώτους συγγενείς που συμπάθησαν και υποδέχτηκαν τον δικό μου Γιώργο στο σόι, παρότι αυθεντικά συντηρητικός...
'Οπου Γιώργος και μάλαμα μου έλεγε.

Για τον θείο μου το τραγούδι λοιπόν.

Καλημέρα σε όλους

mourga

ΥΓ= δεν σκοπεύω να ΜΗΝ γιορτάσω τα 30 μου. Ότι θα γίνει χαμός, είναι δεδομένο. Δώστε μου λίγο χρόνο να ανασκουμπωθώ μόνο:)

Monday, October 12, 2009

XRONIA POLLA MOURGA


Mourga, na ta e-ka-to-sti-seis. Sou afierwnw to kommataki auto pou polu tha sou aresei. Zhtw h Murga tou Panama.

Filia Mourga Deux + Dany (Giannh)



P.S Ante kai kala lifting...

PS 2 Ama goustareis na apokthseis to kommataki edw

Wednesday, October 07, 2009

αποκτήστε τώρα τους κοιλιακούς των ονείρων σας


Το αγαπημένο μας blog έκανε lifting και συνεχίζει να μας προσφέρει ατελείωτες στιγμές χαράς και εκγύμνασης των κοιλιακών με τα posts και τα comments.

Όσοι δεν έχετε διαβάσει την ανάλυση της νέας σειράς του Χριστόφορου Πακαλιάτη, απλά δεν έχετε λόγο να ζείτε ώσπου να το κάνετε...

κλικ
εδώ

ΠΑΠΑΚΑΛΙΑΤΗΣ

good luck you guys!

Labels: , , ,

Sunday, October 04, 2009

Gave In

Ένα από τα πράγματα που με χαρακτηρίζουν είναι η έλλειψη πειθαρχίας. Ή μάλλον το να ξεσπάω μετά από prolonged periods of discipline...Σήμερα κλείνω 2 μήνες από τη μέρα που με το Γιώργο αποφασίσαμε να αλλάξουμε κάτι στο σπίτι και με έπιασε η μέση μου.



2 ΜΗΝΕΣ. χωρίς ορθοστασία, με "ξεκούραση", με γύρω στα 500e "χαμένα" σε ορθοπαιδικούς, γυναικολόγους και βελονιστές.


2 ΜΗΝΕΣ χωρίς χορό, χωρίς κέφι, με βράδια που ξυπνούσα από τον πόνο...


2 ΜΗΝΕΣ με εκνευρισμό, break downs αλλά και ελπίδα πως κάποτε θα σηκωθώ από το κρεβάτι και δεν θα πονάω ρε γαμώτο μου!

2 ΚΗΛΕΣ που καταπίεσαν το είναι μου, το εγώ μου και το υπερεγώ μου, αλλά και τα surrounding νεύρα στη σπονδυλική μου στήλη.

Χτες το βράδι ξεκίνησα να πάω για μερικά ποτά.





Χτες το βράδι λύγισα.





Χόρεψα!





Με το Ktinos και άλλους 2 φίλους κλείσαμε 2 μαγαζιά και γύρισα σπίτι μου 8μιση το πρωί έχοντας σαν τρόπαιο μία μέση που έκαιγε από τον πόνο, αλλά μία ικανοποίηση σαν να είχα μπει στο κεντρικό σύστημα τράπεζας στην Ελβετία and i wired money back into my account.





Σαν να είχα μπει στο ντους την ώρα που ο Reznor λουζόταν.


Σαν να είχα πάρει αναγνώριση από το ΔΟΑΤΑΠ


Σαν να είχα φάει το μεγαλύτερο cheesecake του κόσμου (και δεν είχε θερμίδες)


Σαν να έπινα όλο το βράδι Guinness (και δεν φούσκωνα/κατουριόμουν ανά 15')


Σαν να είχα καταφέρει να πάω στο Μεξικό (και να μην φοβόμουν στο αεροπλάνο)


Σαν να είχα ανέβει όντως το γαμημένο το everest ξυπόλητη και με μπικίνι (και να μην κρύωνα/πέθαινα)





Αύριο ξεκινάω τη διαδικασία της φυσιοθεραπείας.


Σε 9 μέρες γίνομαι 30








Τo Perdition City των Ulver γαμεί.





Καληνύχτα και καλή τύχη στο κόμμα που ψήφισα για δεύτερη φορά στη ζωή μου. Sorry I was drunk while voting, αλλά όπως σου είπα, I tend to do such things after prolonged periods of discipline.

Mourga
counters
Blog tracker
Burzum and Varg Vikernes Official Website